Spamvanzanten over zichzelf
Je doet een inspanning, die inspanning komt van diep en ver.
Die inspanning is er op gericht om af te vallen. Iets wat je doet omdat dat op de lange termijn gezonder is.
Maar om dat te kunnen bereiken moet je nu iets laten, iets niet doen wat je liever wel zou doen. Dat niet doen is lastig, omdat je het eigenlijk wel nodig denkt te hebben. Je vult je met iets dat anders leeg aan voelt.
En dan ben je verstandig. Je gaat je niet meer vullen met eten. Je bent dus en leger en je laat een langbesta
Je doet een inspanning, die inspanning komt van diep en ver.
Die inspanning is er op gericht om af te vallen. Iets wat je doet omdat dat op de lange termijn gezonder is.
Maar om dat te kunnen bereiken moet je nu iets laten, iets niet doen wat je liever wel zou doen. Dat niet doen is lastig, omdat je het eigenlijk wel nodig denkt te hebben. Je vult je met iets dat anders leeg aan voelt.
En dan ben je verstandig. Je gaat je niet meer vullen met eten. Je bent dus en leger en je laat een langbestaand gebruik, namelijk het vullen zelf, niet meer toe.Twee dingen die je moet oppakken. Enorm moeilijk en daarmee enorm moedig.
En dan moet je zoveel afvallen. Want we moeten zoveel kilo's verliezen voordat we weer normaal het zwembad in kunnen plonzen zonder dat we opvallen. Heel veel energie stop je erin en die energie vul je niet aan met calorieen. Nog meer geestelijk doorzettingsvermogen.
Hoe merken we dan dat het goed gaat? Hoe bevestigen we onszelf dat we vooruit gaan? Hoe vertellen we onszelf (en anderen) dat we goed bezig zijn?
Wel, door externe signalen te gebruiken om onszelf te motiveren.
Wow, wat zie jij er goed uit, ben je afgevallen? Hee, neem jij geen stuk taart, jij bent goed bezig. Tsjonge, ga je alweer naar de sportschool? Wat een doorzettingsvermogen.
En de allersterkste is: De weegschaal zegt: ik ben afgevallen en wel 2 ons vandaag. De weegschaal heeft altijd gelijk. De weegschaal is niet emotioneel en een onafhankelijke scheidsrechter die niet zal voortrekken.
En wat is het heerlijk om je geestelijk niet helemaal goed te voelen en niet helemaal ons best gedaan te hebben, maar toch een klein beetje afgevallen te zijn! We weten dat het eigenlijk niet zo goed was, maar ja, de weegschaal zegt het is minder dan gisteren en dus is het GOED.
Dat is de weegschaal. Zoeken naar externe erkenning of we het wel goed gedaan hebben. Afgevallen? Dan is het goed, dan ben jij goed. Aangekomen? Dan is het niet goed, dan ben jij niet goed. Gevaarlijk hoor.
Toen ik 6 was en op dieet stond bij zo'n ouderwetse dietiste, heeft dit systeem van vallen en aankomen op haar weegschaal mij veel pijn gedaan. Aangekomen, maar ik heb zo mijn best gedaan. Toch niet goed. Afgevallen, maar ik heb niet zo mijn best gedaan. Goed gedaan, jongen!
Nu sta ik zelf ook te vaak op de weegschaal, maar ok, ook ik zoek naar bevestiging, beloning van mijn inspanning om minder te eten.
Maar ik zoek ook naar waarom ik mezelf vul. Wat die leegte in mijzelf is. En dat is best lastig en duurt lang. Net zoals de tijd die hopelijk krijg om weer een gezond gewicht te krijgen.
Lieve groeten,
Peter van Zanten.
Die inspanning is er op gericht om af te vallen. Iets wat je doet omdat dat op de lange termijn gezonder is.
Maar om dat te kunnen bereiken moet je nu iets laten, iets niet doen wat je liever wel zou doen. Dat niet doen is lastig, omdat je het eigenlijk wel nodig denkt te hebben. Je vult je met iets dat anders leeg aan voelt.
En dan ben je verstandig. Je gaat je niet meer vullen met eten. Je bent dus en leger en je laat een langbestaand gebruik, namelijk het vullen zelf, niet meer toe.Twee dingen die je moet oppakken. Enorm moeilijk en daarmee enorm moedig.
En dan moet je zoveel afvallen. Want we moeten zoveel kilo's verliezen voordat we weer normaal het zwembad in kunnen plonzen zonder dat we opvallen. Heel veel energie stop je erin en die energie vul je niet aan met calorieen. Nog meer geestelijk doorzettingsvermogen.
Hoe merken we dan dat het goed gaat? Hoe bevestigen we onszelf dat we vooruit gaan? Hoe vertellen we onszelf (en anderen) dat we goed bezig zijn?
Wel, door externe signalen te gebruiken om onszelf te motiveren.
Wow, wat zie jij er goed uit, ben je afgevallen? Hee, neem jij geen stuk taart, jij bent goed bezig. Tsjonge, ga je alweer naar de sportschool? Wat een doorzettingsvermogen.
En de allersterkste is: De weegschaal zegt: ik ben afgevallen en wel 2 ons vandaag. De weegschaal heeft altijd gelijk. De weegschaal is niet emotioneel en een onafhankelijke scheidsrechter die niet zal voortrekken.
En wat is het heerlijk om je geestelijk niet helemaal goed te voelen en niet helemaal ons best gedaan te hebben, maar toch een klein beetje afgevallen te zijn! We weten dat het eigenlijk niet zo goed was, maar ja, de weegschaal zegt het is minder dan gisteren en dus is het GOED.
Dat is de weegschaal. Zoeken naar externe erkenning of we het wel goed gedaan hebben. Afgevallen? Dan is het goed, dan ben jij goed. Aangekomen? Dan is het niet goed, dan ben jij niet goed. Gevaarlijk hoor.
Toen ik 6 was en op dieet stond bij zo'n ouderwetse dietiste, heeft dit systeem van vallen en aankomen op haar weegschaal mij veel pijn gedaan. Aangekomen, maar ik heb zo mijn best gedaan. Toch niet goed. Afgevallen, maar ik heb niet zo mijn best gedaan. Goed gedaan, jongen!
Nu sta ik zelf ook te vaak op de weegschaal, maar ok, ook ik zoek naar bevestiging, beloning van mijn inspanning om minder te eten.
Maar ik zoek ook naar waarom ik mezelf vul. Wat die leegte in mijzelf is. En dat is best lastig en duurt lang. Net zoals de tijd die hopelijk krijg om weer een gezond gewicht te krijgen.
Lieve groeten,
Peter van Zanten.
